zondag 4 oktober 2015

Receptie





Het moet niet altijd ver weg zijn. Dit keer is het gewoon in België bij de traiteur waar ik het vroeger reeds over had bij de gerookte bloedworst.

We moesten aperitiefhapjes, belegde toastjes, voor een grote receptie klaar maken. Het was een receptie voor minstens 500 personen en er moesten ongeveer 2000 stuks toastjes gemaakt worden voor twaalf uur ‘s middags. Om twee uur zou de receptie starten.

Goed! Om negen uur gestart en met drieën goed doorgewerkt. Om half twaalf moesten we nog zo ‘n 200 stuks maken, maar we hadden geen grondstoffen meer, alles was op !
Alleen was er nog een pot platte kaas ( kwark voor de Nederlanders) en verder echt niets meer.
Maar ja, we hadden nog een half uurtje tijd en platte kaas met wat groen en dergelijke er in… maar we hadden niets groens meer, alleen nog een klein blikje kervel. Dus de kervel gemengd met de kaas maar nu werd de massa te vloeibaar… Effe geprobeerd er een eierdooier bij te roeren, misschien werd het papje dan wat dikker, maar nee het werd nog vloeibaarder!
Wacht even wat ketchup er bij doen, het zuur van de ketchup zal inwerken op de eiwitten van de kaas en deze dan doen verdikken ??! Weer niets.. ondertussen had het papje een vreselijke kleur gekregen, dus wat kerriepoeder er bij gedaan… nog snel een scheutje cola erbij ...de zaak was toch naar de knoppen…ja…

Toen kwam de baas binnen...  Zo van ; zijn die toastjes nu godver…nog niet klaar, over tien minuten moet alles hier buiten zijn…
Eén oplossing; snel dat smerige papje op de laatste  toastjes gesmeerd met het idee om die nooit aan het publiek door te geen.

De receptie start. Veel volk, zeer veel…iets meer dan verwacht…
Ikzelf sta in de keuken om de hapjes op schalen te schikken enz… Om voldoende hapjes te serveren moesten die mislukkelingen er toch bij gedaan worden.
de mislukte dingen zo een beetje weg gemoffeld tussen de mooie exemplaren en weg er meer, de zaal in !
Op een zeker ogenblik komt één van de kelners vragen of ik het recept wou geven van het beleg van één van de toastjes.  Ja, ja, maar van welk toastje?
Ongelooflijke maar het ging over die vreselijke ondingen !
Eerst dacht ik dat de kelner in kwestie er zo een beetje mee probeerde te ….u begrijpt wel!
(Sommigen kenden de historie…)
Maar nee het was echt !

Dan heb ik maar gedaan zoals zoveel koks wel eens doen en gezegd dat het recept niet mocht worden vrijgegeven 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen